Анимизм – табиғат құбылыстарының, қоршаған ортадағы заттардың жандылығына және көрінбейтін рухтардың бар екеніне сенетін көне наным-сенім түрі. Латынның «anima» (жан, рух) сөзінен енген бұл түсінік бойынша, ежелгі адамдар ағаштардың, таулардың және өзендердің өз иесі немесе жаны бар деп сенген. Бұл табиғатпен үйлесімді өмір сүруге ұмтылған алғашқы діни ұғымдардың бірі болып табылады және қазақ дүниетанымындағы «су иесі – Сүлеймен» сияқты тіркестер осының айқын көрінісі.
